In het Hart van de support

22 Mei, 2005. Waarom is deze datum bekend? Op die dag was de zoveelste derby tussen Spartak en CSKA. In het Luzhniki zaten circa 65.000 mensen die dag en de score werd 1-3. Maar dat is niet de reden. De reden is dat er voor het eerst een rood-witte afbeelding op sector B6 tot stand kwam met de “ОУКБ” – zo vertrouwd voor elke Spartak fan.

We gaan nu even wat terug in de geschiedenis. In de Sovjet tijden kon je uit het stadion gestuurd worden voor het dragen van een sjaal of een badge. In de jaren ’90 was er extreme geweld in de stadiums. De politie trad genadeloos op met ‘rubber en ijzer’. Normale mensen bezochten vanaf toen geen wedstrijden meer. De kans was simpelweg te groot dat je klappen ofwel van de politie of van rivaliserende supporters zou krijgen. Voetbal werd toen geassocieerd met geweld, haat een extremisme…

Was deze fantastische sport hiervoor gemaakt? Waarom zijn er toernooien en volle stadiums? Waarom worden wedstrijden op tv uitgezonden? Om ervan te genieten! Voor de emoties die bij ons opkomen. Elke wedstrijd van ons favoriete team is een feest.

Het feest waarvan we in die tijd bestolen waren. Om dit stuk van ons verhaal af te sluiten gebruiken we de quote van de VN: “Fanaticism is dead. Long live hooliganism?”. Dat was daadwerkelijk het geval in Rusland bij het begin van het nieuwe millennium.

Het steunen van je team in zo’n omgeving is bijna niet te doen. Maar juist in die tijd besloten we om het eer van ons team hoog te houden. In tijden van zware gevechten tussen hooligans onderling en met de politie begonnen we met onze movement. We verkregen onze rechten en vrijheid en creëerden enkele support subgroepen. Uiteindelijk kregen we een goede organisatie van de grond voor het supporten van ons team. Het team van wie we met al ons hart en ziel houden.

Deze redenen dreven de Red-Whites tot de creatie van een activiteitengroep die de wedstrijden van ons “Grote en Machtige” team inderdaad “groot” en “machtig”.

Zo maakte een deel van de Red-White support op 22 Mei 2005 de eerste georganiseerde stap in de Russische ultras stagen. De naam Fratria kwam later in datzelfde jaar tot stand. Om precies te zijn werd Fratria op 28 Oktober 2005 geboren! Hieronder zullen we een overzicht geven van datgene wat Fratria heeft gedaan voor elke supporter van Spartak en voor de ultras cultuur in het algemeen.

Support. Performance.

De moderne uitspraak “ОУКБ” (Zuig de pik van Rood en Wit) komt uit de mond van een van de leiders van Fratria. We zaten te denken hoe wij, als jonge en onervaarde organisaties net zulke goede supports zouden kunnen maken als toen die tijd in Europa, bij elke wedstrijd. De banner met een extreme karakter bij de derby tussen Spartak en CSKA, de afbeelding van een hart + vlaggen bij de wedstrijd tegen Zenit, fakkels in Yaroslavl – dit was allemaal nieuw niet alleen voor ons, maar voor het hele Russische voetbal. Zonder ervaring lieten we goede performances zien in achtereenvolgens de Lokomotief Stadion en vervolgens in de Luzhniki. Het lukte ons! En erbovenop – 20.000 zingende supporters! Voor het eerst in de geschiedenis van Spartak.

Dit kon alles alleen tot stand komen dankzij de hulp van elke RW-supporter. Daarbij begon ons team ook steeds beter te presteren in de competitie. Onze goede resultaten op zowel sportief als support gebied konden onze opponenten natuurlijk niet koud laten. Later werd het “Vlees” de geuzennaam van RW-ultras. Onze ervaringen brachten ons langzamerhand steeds meer kennis bij.

Tijdens het kampioenschap van 2006 kregen we nieuwe uitdagingen voor ons. We waren blij met deze uitdagingen aangezien Spartak eindelijk weer Europees speelden na een aantal catastrofale jaren. Voor de wedstrijden van de Champions League was extra voorbereiding. De grote klapper kwam in de herfst. Tijdens de eerste thuiswedstrijd in groepsverband, werd de beste support van Fratria en de hele B-tribune tot nu toe. Een monnik met de brandende woorden “God Save Spartak!” liet de Rood-Witten alles te geven.

De politie en brandweer was echter behoorlijk ontevreden over het grote aantal verbrande papier en verbood deze voor de komende wedstrijden. Dit was een behoorlijke aderlating gezien het feit dat er grote performances op het programma stonden. De volgende wedstrijd probeerde Spartak een performance te organiseren met behulp van ballonnen bij de wedstrijd tegen Zenit wat ook niet slecht bleek te zijn.

Later bij de wedstrijd tegen Inter organiseerde Fratria haar beste performance tot nu toe waarbij meer dan 200.000 ballonnen werden gebruikt. Het was fantastisch. Door de grootte van de Luzhinki arena moest Spartak groot uitpakken met zijn performances en ontsteeg het alle verwachtingen. Bij de wedstrijd tegen Sporting werd een performance neergezet waarbij 20.000 man in RW-shirts werden ingezet. De papieren vierkanten werden weer gebruikt bij de derby tegen onze gezworen vijanden. Het experiment was 100% succesvol. Fratria werd zonder meer de beste ultras groep in Rusland.

Een ding moeten we nog echter kwijt, de zogenaamde “banner oorlogen”. De leiders op dat gebied in 2005 en 2006 waren zondermeer CSKA en Zenit. Wij vestigden echter onze aandacht aan deze topic. We boekten een goede progressie aan het einde van 2006 en begin 2007, maar nog steeds niet voldoende en Fratria zal nog zeker van zich laten horen op dat gebied.

Nu een paar woorden over de support. De show performances, verdeelt over verschillende sectoren nam meer tijd in beslag dan het zingen. Het zingen was niet slecht te noemen aan het begin van de ontwikkeling van de Spartak ultras movement. Tribune B voerde altijd de bovenhand in het Luzhniki. De probleem lag echter in de teksten. Veel liedjes en teksten die populair waren in de Sovjet tijd waren nu of niet meer relevant of gewoon te oud en onpopulair bij de jeugd. Er moesten snel maatregelen komen.

Gedurende de competitiestop nam Fratria contact op met vele Europese ultras om raad aan hun te vragen. Dit leverde 3 nieuwe songs op tegen het begin van het nieuwe voetbalseizoen. Een van hun – Spartak Moskou! Mijn liefde! werd de populairste song binnen Fratria. Sindsdien is er nog meer aandacht gevestigt aan het zingen. Wij hebben geleerd dat 20.000 hard zingende supporters beter is dan een mooie doek.

Organization of support

Nu even iets anders. Er was een problem om een geheel te maken van de suppurters van Spartak, het was ook moeilijk om ervoor te zorgen dat veel mensen zowel thuis- als uitwedstrijden gingen bezoeken. Ook waren de verschillen tussen de supporters erg groot. Op de verschillende sectoren van het stadion zaten groepen supporters met verschillende politiek voorkeuren, ideologieën, normen en waarden. Ondanks dat hebben al deze mensen een ding gemeen – een RW-hart. Al deze verschillende mensen heeft Fratria een geheel laten vormen. Een geheel die zijn team door dik en dun steunt. Ook wanneer de leiding van hun eigen club tegen hun is. Niet bang om te protesteren wanneer hun club bewust wordt gesloot.

Het begon allemaal met een simple banner “We waren achtergelaten in Nakhodka”. Toen hadden 500 mensen het Lokomotief stadion verlaten om Dmitri Alenitchev, de aanvoerder van Spartak, te steunen. Later kwamen er acties tegen de trainer Starkov en die werd ook uiteindelijk ontslagen. De supporters begrepen dat zij daadwerkelijk enige inspraak hadden in datgene wat er met de club gebeurt. Nu moest dit alles nog goed georganiseerd worden.

Helaas was er al snel genoeg reden voor een georganiseerde protest. Namelijk aan het begin van het seizoen van 2007. Het slechte spel van het team, de verlies van enkele belangrijke wedstrijden en een conflict met de PR officer en zijn vreemde gedrag tegenover Fratria leidde tot een georganiseerde protest bij de derby tegen Dinamo. Er is geen reden om dit protest hier uitgebreid te beschrijven, maar het was een succes! Niet elke dag zien we hoe de media meer aandacht besteedt aan een actie van de supporters dan aan de wedstrijd zelf of de uitslag. Wat nog belangrijker was, was het feit dat elke supporter volledig meedeed met de protestactie en de 1e 30 minuten geen enkel geluid maakte. We voelden ons sterk samen.

Spartak begon te spelen met zelfvertrouwen en begon eindelijk weer mee te draaien in de top van de competitie. We zagen dat het team ging vechten en stonden als een muur achter ze. Zelfs na de verloren bekerfinale zongen we het team uit volle borst toe. We voelden dat al onze moeite niet voor niets was, de spelers deden hun uiterste best.

Tijd heeft laten zien dat Fratria een organisatie is die fans verenigt en een bepaalde macht uitstraalt. We begonnen met maar een paar personen die eenzelfde visie hadden en geld verzamelden om sfeeracties in het stadion te organiseren.

We maakten ons website en forum erg simpel. Dat was ons begin. Nu zijn we de meest succesvolle en onafhankelijke ultras groep van Rusland. De financiele onafhankelijkheid van de management van de club is ons eigen verdienste. Deze hebben we onder andere kunnen bereiken met het verkoop van onze eigen merchandise. Onze organisatie trekt daarbij steeds meer mensen aan. We hebben ons eigen kantoor in de stad, waar we iedere supporter die hulp nodig heeft met zijn problemen zullen proberen te helpen.

Alles is mogelijk wanneer we een geheel zijn. Geen woorden maar daden.

Een voor allen en allen voor een!